Dün akşam karamandan.com’da karısı terk eden çoban evi yakıp sürüyü dağa saldı, başlıklı yazıyı okudum. Çoban, “karım beni seviyor, ama ailesi elimden aldı.” demiş. Karısının gitmesini hazmedemeyen çoban 120 baş hayvanı dağa saldı, kayınpederim karımı götürdü altı aylık ve iki yaşında iki çocuğum var, diye muhabirlere bilgi vermiş. Benim ocağımı söndürenin evi böyle yansın, ben eşimi ve çocuklarımı istiyorum, diye haklı olarak feryat ü figan etmiş. Bugün başka bir konuda yazacaktım; ama bu konu beni çok üzdü, önceliği ne yazık ki güncelliğini daima koruyan bu konuya verdim.
Ülkemizin en önemli problemlerinden birisi hiç şüphesiz aile kurumunda yaşanan sorunlardır. Boşanmalar, maddi yük, ortada psikolojisi bozulan anne baba çocuklar, sonrasında yaşanan sorunlar hayatı çekilmez kılmaktadır. Ne zaman haberleri açsam boşanmayı konu almayan çok az haber görüyorum. Biz böyle değildik, aile yapımız sağlamdı, boşanmaları nadir duyardık. Ayrılanlara yardımcı olmaya çalışır, yanlarında olur, onları yalnız bırakmazdık.
Evliliği evciliğe dönüştürdüğümüz bu asırda anne babalara sesleniyorum, çocukları rahat bırakın. Evlendirdiğiniz kızınızı oğlunuzu üst alt katınıza oturtmayın, aynı apartmanda olmasınlar, hatta mümkünse aynı mahallede olmasınlar, ufak bir meselede müdahale etmeyin, her gün çiftleri aramayın, sık sık evlerine gitmeyin, para pulu, mal mülkü ilahlaştırıp bir tarafı eziklemeyin, yıkıcı değil her salise yapıcı olun. Eğer evliliği yürütemeyecek, sıkıntılı, hastalıklı, sorumluluk alamayacağına kanaat getirdiğiniz evladınız varsa mürüvvetini göreyim diye bir başkasını yakmayın.
Bazı anne babalara bakıyorum, kendi evliliklerin de birden çok sıkıntı varken çocukların evliliklerine ayar vermeye çalışıyorlar. Kendi evimizin içi sıkıntılı iken başka evlere, evlilere düzen vermeye çalışmak ne derece doğru bir yaklaşım.
Anlar ki verir lâf ile dünyaya nizâmât
Bin türlü teseyyüp bulunur hânelerinde
Ziya paşa(Laf ile dünyaya nizam, ayar, ölçü vermeye çalışanların kendi evlerinde bin türlü ihmalleri, yanlışları bulunmaktadır. Kendi sorunlarını çözecek gücü bulunmayanların başkalarına akıl vermeleri, onların işine gücüne karışmaları yanlıştır.)
Bu sabah bu konuyu yazmaya karar verip başlığı attıktan biraz sonra tevafuk olacak daima müşterim olan tecrübeli Avukat İftihar Altay hanımefendi alışveriş için geldi. Ben de durumu izah ettim bu konuda yazacağım katkı ı sunmak ister misiniz dedim? Evlilik ve boşanmaya dair söylediklerini maddeler halinde yazarak bugünkü yazımıza son verelim:
- Günümüzde ufak tefek meselelerden evliliklerini sonlandıran gençleri tanıyorum. Asla bir evliliği küçük bir sorun bitirmemeli, oturup saygı çerçevesinde konuşarak çözüme gitmeye çalışmalı çiftler.
- Ağzınızdan çıkana dikkat edin öyle cümleler var ki öfkeyle bile söylenmemeli, asla söylenmemeli.
- Sinirliyken konuşmayın, evden biraz uzaklaşın sakinleşince konuşun. Öfke, çözüm getirmez, sorunu çoğaltır.
- Bir yuva kurulurken ön araştırmayı uzun tutmak gerekir. Anne baba, gençler çok hızlı karar veriyorlar, araştırmayı kısa tutuyorlar ve evliliğin ömrü kısa oluyor.
- Bir yuva ilmek ilmek örülmeli, zor kurulmalı, bir an önce her şeyi alıyor, yığıyor aileler, kıymet bilinmiyor ve çok çabuk yıkılıyor. Örneğin eşyalar alınırken damat, gelin zor almalı, ter dökmeli, emek vermeli. Emek vermediğiniz hiçbir şey kıymetli ve ömrü uzun olmaz.
“Ali Bey, birden çok nedeni var, birkaç maddeyle bitecek iş değil!” diyerek işyerinden ayrıldı.
Ufak nedenlerden dolayı veya art niyetle bir evliliğin bitmesine sebep olan insanların dünya ve ahiret iki yakası bir araya gelmez. Ortada kalan, psikolojisi allak bullak olan günahsız çocukların hesabını nasıl vermeyi düşünüyoruz. Uzun süren psikolojik, fiziksel şiddet ve aldatma olmadıktan sonra sabret imtihanına. Her gecenin bir sabahı, her kışın bir baharı var, zorluğun hemen yanı başında kolaylık var. Madem, anne babalar şiddet yok, aldatma da yok o zaman niçin torunlarınızı anne babasından koparıyorsunuz. Anne babanın veremediği mutluluğu, neşeyi, huzuru dünyada hiçbir kimse veremez.
ALİ ALTAYLI
