Aldığımız bir eşyaya sadece para vermiyoruz; bir ömür veriyoruz, demişti bir mühendis dostum. Onda var bende niye olmasın, konu komşu eş dosttan benim neyim eksik, diyerek aldığımız zaruri olmayan eşyalar bizi bizden etmiş, eşyanın kölesi haline getirmiş, iç huzuru gidermiştir. Eşyalara verdiğimiz değer, insanlara verdiğimiz değerin ötesine geçebiliyor, ne büyük bir yanılgı! Evimizdeki bazı eşyaların kırılması bizi derinden etkilerken bir insan kalbinin kırılması umurumuzda bile olmuyor çoğu zaman. Cemil Meriç ne güzel ifade etmiş: “İnsanlar sevilmek için yaratıldılar. Eşyalar ise kullanılmak için. Dünyadaki kaosun nedeni; eşyaların sevilmeleri ve insanların kullanılmasıdır.”
*
Hepimiz birlikte güzeliz, değerliyiz. Birbirimizin bizden daha iyi yönlerine haset ve nazar etmek yerine, birbirimizin iyi yönlerinden faydalanabilmeliyiz. Bu dünyada herkesin imkânı ve imtihanı farklıdır. Gördüklerimiz, bizleri çoğu zaman yanıltır. Kim özünde ne yaşar bilinmez. Hz. Mevlana ne güzel söylemiş: “İnsanı gördüklerinden ibaret sayma, göremediklerinde ara. İçidir hakikatin resmi, dışı sadece bir manzara.”
*
İslam bugünkü medeniyete meydan okuyan birinci seçenektir, diyor bir üniversite hocamız. Bunu bildikleri için bizi değerlerimizden uzaklaştırmak için ellerinden geleni yapıyorlar. Ey Müslüman! Uyan ve uyandır. Ekran başında, konfor döşeğinde geçirdiğin zaman sana yetmedi mi?
*
Bildiğiniz doğruları, inandığınız dini hakkıyla yaşamazsanız, depresyondan kurtulamazsınız, demişti bir güzel insan. Çelişkili insan mutlu olamaz. Kâfir kâfir gibi yaşıyor; biz ise Müslümanız ama Müslüman gibi yaşamıyoruz. Bu yüzden zihni, kalbi ve ruhi hastalılarımız bitmiyor.
*
Allah rızka kefildir, ama imana kefil değildir. Bu yüzden imanınızı dert edinin, rızkınızı değil, der Hz. Ali. Biricik derdimiz ise ne yazık ki, imana, İslam’a çalışmak değil. Tevekkülden uzak rızık pesinde koşmak ne büyük bir kayıp. Keşke biricik derdimiz imanımız olsaydı.
*
Kuran, hadis, fıkıh, kelâm ilmini öğrenmek başka bir şey bunların ahlakıyla bezenmek başka bir şey. Aldığımız ilim egomuzu besliyor, bizi insanlardan uzaklaştırıyor, yaşantımıza yansımıyor; aranan, sevilen insan haline getirmiyorsa “Adam ilmî almıştır, tek bir hatası yoktur; ama yaptıklarının hepsi yanlıştır” sözü üzerinde düşünmek gerek.
*
Toplumları tutan bağlar, modernite karşısında zayıflıyor. Din bağı, kan bağı, ırk bağı, tarih bağı vb. İnsanların birbiriyle olan ilişkisinde belirleyici olan unsurlar değişiyor. Şu an tek bağ gündemde çıkar, menfaat, yarar bağı. Yani benim bu işte çıkarım ne, sorusuna cevap olumlu ise sahte ve geçici bağlar oluşuyor, pamuk ipliğine bağlı yapay ve eğreti bağlar. Toplumu birbirine bağlayan en önemli bağ ise din, iman, vatan, kardeşlik, sevgi ve muhabbet bağıdır. Bu bağların gittikçe güçlenmesi bizi içte ve dışta güçlü kılmaya yeter de artar bile.
*
Aman kimse duymasın, el âleme rezil olmayalım, aile içinde çözülsün, düşüncesi bazen sorunları daha da artıyor. Katmerleşmiş olan aile problemlerinden en çok zarar gören çocuklardır. Çiftlerin ise yaşam enerjileri yok olur, hastalıklar bünyeyi yavaş yavaş sarmaya başlar. Çözüm, sabır ve dua ile çözüm yollarını araştırmak ve güvendiğiniz uzman kişilerin yardımına başvurmaktır.
*
Boşanmaların kadına bakan yönünde şu beş unsur çözülmeleri arttırmaktadır: Kadının kocasına itaat etmemesi, söylediklerinin tam tersini yapması, şükürsüzlük, özgürlüğün İslami sınırları aşması, saygısızlık ve inadın sevgiyi yok etmesi ve sadakatsizliktir.
*
Boşanmaların erkeğe bakan yönü ise şunlar olsa gerek: Erkeğin ekonomik özgürlüğünün yeterli derecede olmaması, aldatma, kötü alışkanlıklardan bir türlü kurtulamama (içki, kumar, madde bağımlılığı vb.) şiddet, yoğun iş hayatının neden olduğu ilgi ve zaman ayırmanın azalmasıdır.
*
Dünyalık elinden çıkan hiçbir şeye üzülme. Bir zamanlar sana Rabbin ikram etti ve sonradan da aldı. Bil ki, zamanı gelince sana vereceği bir zamanlar elinden alıp kedere gark olduğundan daha değerli ve üstün olacaktır. Sorgulama, isyan etme, sabret, sadece Rabbine teslim ol.
*
Ah şu ego! Ben bilirim başka akıllara ihtiyacım yok düşüncesi hata yapma olasılığımızı arttırıyor. Bir insanın aczini, fakrını bilmesi istişare ile başka akıllara danışmayla olur. Bir insan, kendi aklını biricik görür; Rabbinden ve diğer insanlardan yardım istemez, onların fikirlerini dikkate almaz, kendi doğrularını yeterli görürse kaybeder.
*
Her şeyin en olumsuzunu gören, şikâyeti diline dolayan sadece kendi çıkarı ve hazzı için yaşan insanlar taş ve madenler gibi katıdır. Güzel bakıp güzel gören ve insanlık için anlamlı bir mücadelenin içine giren insanlar ise topraklar gibidirler zeytinyağı gibi derde devadırlar.
*
Bizi dünya kafesine hapseden korku, kararsızlık ve sahiplenmede aşırılık, bu dünyayı keşfetmemizin önündeki üç büyük engeldir. Korku, birbirine benzeyen günler ve imkânlara; kararsızlık, gerilemeye ve psikolojik problemlere; sahiplenmede aşırılık ise kaygıya, strese ve bir ömür mal bekçiliğe neden olurlar.
ALİ ALTAYLI
